ข่าวดี

ข่าวดี


นล หนูน้อยวัยเก้าขวบเข้าไปเกาะเก้าอี้พ่อ บอกว่า “พ่อครับ พ่อจำได้ไหมที่พ่อบอกว่าจะให้รางวัลผม 500 บาท

ถ้าผมสอบได้”

“จำได้ซี แล้วไงล่ะลูก”

“มีข่าวดีครับ พ่อประหยัดเงินนั่นได้แล้วละ” คุณลูกตอบ

เรื่องเพศศึกษาอีก

เรื่องเพศศึกษาอีก

เปมทัต กับปุลิน สองสามีภรรยาหันหน้าคุยกันถึงบุตรชายคนเดียวที่อายุย่างเข้า 14 แล้ว ว่าเขาควรจะเรียนรู้เพศศึกษาได้แล้ว

“คุณน่ะแหละเป็นคนบอกลูก เริ่มต้นด้วยนกกับผึ้งน่ะแหละ” ปลินบอกกับสามี เปมทัตพยักหน้าตกลง

เปมทัตเรียกลูกชายเข้าไปพบในห้องสองต่อสอง ถามว่า “นี่แกจำอีหนูที่พ่อส่งไปที่ห้องแกตอนเราไปเที่ยวซ่องได้ไหม?”

ลูกชายพยักหน้า “ผมจำได้ดีเชียวครับ”

“แกรู้ไหม” เปมทัตถาม “นกกับผึ้งก็ทำเหมือนแกน่ะแหละ”

เรื่องเพศศึกษา

เรื่องเพศศึกษา

ปภาณิน สาวน้อยวัย 10 ขวบถามคุณแม่ “แม่คะ เรื่องเพศนี่มันเป็นยังไงคะ”

คุณแม่ถอนใจ เรื่องหวั่นใจที่คาดหวังไว้ได้มาถึงแล้ว เธอค่อยๆเล่าให้ลูกฟังถึงเรื่องดอกไม้กับแมลง

เรื่องธรรมชาติของมนุษย์

สาวน้อยรับฟังอย่างสงบ เปิดสมุดให้คุณแม่ดู ถามว่า “แล้วหนูต้องทำยังไงกับกรอบสี่เหลี่ยมเล็กๆ

หน้าคำว่า ช. กับ ญ. ล่ะคะแม่”

เปิดเมื่อไร

เปิดเมื่อไร

มีเสียงกริ่งโทรศัพท์ดังที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ของโรงแรมใหญ่แห่งหนึ่งตอนตี 3 เมื่อพนักงานรับ

มีเสียงถามว่า “บาร์เหล้าเปิดกี่โมง”

“เที่ยงวันครับ” พนักงานตอบ

ถัดมาอีกหนึ่งชั่วโมงหนึ่ง มีเสียงกริ่งดังขึ้นอีก “นี่กี่โมงแล้วนะ เมื่อรายบาร์จาเปิดซะที” เสียงจากสาย

คนเดิมถามมาอีก

“ตอนนี้ตีสี่ครับ กว่าจะเปิดก็เที่ยงวันแหละครับ แต่ท่านต้องการอะไร เรามีบริการส่งถึงห้องเดี๋ยวนี้

ได้เลยครับ” พนักงานตอบ

“ม่ายต้องการอาราย อั๊วต้องการออก อั๊วติดอยู่นายบาร์นี้นานแล้ว” เสียงตอบ

กินที่ไหน

กินที่ไหน

สุภคม กับ ธนัตถุ์ ออกไปในทัศนาจรในป่าเพื่อชมสัตว์ป่า ธนัตถุ์เป็นมือใหม่ สุภคมสอนให้ว่า

ให้เงียบๆไว้ แล้วจะได้เห็นชีวิตสัตว์ป่าที่ดีๆ เขาก็ทำตาม แต่แล้วสุภคมก็ได้ยินเสียงร้องอย่างตระหนก

ตกใจจากธนัตถุ์ เขาเข้าไปต่อว่าว่าทำไมไม่เงียบ

“กันก็เชื่อแกแหละ งูเลื้อยไปบนตัวกัน กันยังเงียบ หมีมายืนจ้องหน้า กันยังเฉย นี่มีกระรอก 2 ตัว

เข้าไปในขากางเกงกัน ตัวนึงถามอีกตัวว่า ไอ้ผลไม้สองใบนี่ จะเอาไปกินที่รัง หรือกินที่นี่ กันก็ต้อง

เลยร้องโวยวายออกมาซ๊”

ยังไม่อดนม

ยังไม่อดนม

กมุทไปต่างจังหวัด ขากลับเห็นลูกหมาน่ารักตัวหนึ่งวางขายอยู่ที่ร้าน คิดถึงลูกชายก็เลยซื้อมาฝาก

ตอนจะขึ้นเครื่องบิน เขาถูกห้ามไม่ให้เอาสัตว์ขึ้น เขาหลบเข้าไปในห้องน้ำ เอาลูกหมาชุกเข้าไปในกางเกง

เขาผ่านขึ้นเครื่องบินไปอย่างเรียบร้อย

ขณะนั่งอยู่ในเครื่องบิน พนักงานต้อนรับสาวสังเกตเห็นว่าเขาหน้าซีด เหงื่อแตกเต็มหน้า

จึงเข้าไปถามว่าเขาไม่สบายไปหรือเปล่า

เขาอึกอัก แต่แล้วก็รับสารภาพว่าเขาแอบเอาลูกหมาซุกมาในกางเกง พนักงานต้อนรับบอกว่า

ไหนๆ ก็เอาขึ้นมาแล้ว กัปตันคงไม่ว่า แต่ทำไมเขาจึงมีท่าทางไม่สบายเอาอย่างมากๆล่ะ

“ก็ไอ้ลูกหมานั่นมันยังไม่อดนมน่ะซีครับ” เขาคราง

เงินรางวัล

เงินรางวัล

ทุ่งเลี้ยงสัตว์ของเอกชนแห่งหนึ่งเกิดไฟไหม้ขนาดหนัก สุดความสามารถที่เจ้าของจะดับได้จึงขอความช่วยเหลือ

จากหน่วยป้องกันสาธารณภัยอาสาสมัคร ซึ่งก็ได้รับความร่วมมืออย่างดี รถดับเพลิงค่อนข้างเก่า

วิ่งเข้าไปในทุ่ง พรวดพราดตรงเข้าไปในจุดที่เป็นศูนย์กลางของไฟ บรรดาอาสาสมัครโดดลงจากรถ

ฉีดน้ำไปทั่วเป็นผลทำให้ไฟเบาบางลงและดับได้ในที่สุด

เจ้าของทุ่งประทับใจในการปฎิบัติงานของหน่วยอาสาสมัครเหล่านั้นเป็นอันมาก จึงทำพิธีมอบเงิน

รางวัลให้สองหมื่นบาทเพื่อเป็นการตอบแทนคุณความดี สื่อมวลชนเข้าไปถามหัวหน้าอาสาสมัครว่า

จะเอาเงินก้อนนี้ไปทำอะไร

“เอ้อ สิ่งแรกที่ผมจะทำก็คือเอาไปซ่อมห้ามล้อรถดับเพลิงคันนี้แหละครับ”

เพราะยังน่ะซิ

เพราะยังน่ะซิ

หญิงสาว “เมื่อเราแต่งงานกัน เรามีทุกข์เราคงจะทุกข์ร่วมกัน ช่วยกันแบ่งเบาความทุกข์ให้กัน”

ชายหนุ่ม “ก็ดี แต่ว่าตอนนี้ฉันยังไม่มีความทุกข์อะไรเลยนี่นะ”

หญิงสาว “ก็ตอนนี้เรายังไม่ได้แต่งงานกันเลยนี่นะ”

พ่อไม่ชอบแน่

พ่อไม่ชอบแน่

ลูกชายเจ้าของนาขับรถอีแต๋นบรรทุกข้าวเปลือกเต็มคันรถออกมาตามทางเกวียน รถมาคว่ำที่หน้ากระท่อมแห่งหนึ่ง

เจ้าของกระท่อมออกมาดู บอกว่า

“ไอ้หนูเองเรอะ ทิ้งรถไว้งั้นก่อนเหอะ ข้ากำลังกินข้าว เดี๋ยวข้าจะช่วยยกให้ มากินข้าวด้วยกันก่อนมะล่ะ”

“เอ้อ พ่อคงไม่ชอบแน่ แต่ข้าก็หิวเหมือนกัน กินก็กิน”

หลังจากอิ่มหนำสำราญดีแล้ว หนุ่มบอกว่า

“ขอบใจมากลุง แต่ว่าพ่อคงจะเล่นงานข้าเอาแน่”

“จะว่าได้ไง เดี๋ยวข้าช่วยยกรถให้ เออ แต่ว่าพ่อเองอยู่ไหนล่ะ”

“ก็ใต้รถคันนั้นแหละ”

เรียงความที่ได้รับรางวัล

เรียงความที่ได้รับรางวัล

ชั้นเรียนในวิทยาลัยแห่งหนึ่งมีการประกวดเรียงความ โดยให้นักศึกษาเขียนเรียงความโดยมีเนื้อความ

ที่เกี่ยวกับ ศาสนา ความสวยงาม เรื่องเพศและเรื่องลึกลับ

เรียงความที่ได้รับรางวัลมีข้อความดังนี้

“คุณพระช่วย” สาวสวยอุทาน”ฉันท้อง ใครนะเป็นคนทำ"

ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว

ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว

หลังจากไม่ได้ดูหนังมานานแล้ว วันนี้นึกสนุกชโยดซื้อตั๋วหนังหน้าโรงแล้วเดินไปซื้อข้าวโพดคั่ว

“เท่าไร”เขาถาม

“สิบบาทครับ” คนขายตอบ

“อะไรกัน สิบบาท ครั้งสุดท้ายที่ฉันมาดูหนัง ข้าวโพดคั่วถุงละห้าสตางค์เท่านั้นเอง”

“ตอนนี้หนังมีสี แล้วก็พูดได้แล้วนะครับ” คนขายตอบ

กล้าดียังไง

กล้าดียังไง

แม่ดันหลังลูกชายไปที่พ่อ บอกว่า “นี่คุณ ดูลูกชายของคุณซิ มันไม่ยอมทำตามที่ฉันสั่งเลยซักอย่าง”

พ่อคว้าแขนลูกชายไว้ ส่งเสียงไปที่ลูกชาย “นี่แก แกกล้าดียังไง แกคิดว่าแกแน่ยิ่งกว่าพ่อแกเรอะ”

ของใครดีกว่า

ของใครดีกว่า

สองหนูน้อยมีเรื่องเถียงกัน

คนแรก “พ่อฉันเก่งกว่าพ่อนาย”

คนหลัง “เป็นไปได้ แต่ยังไงแม่ฉันดีกว่าแม่นายละ”

คนแรก “เออ พ่อฉันก็บอกว่ายังงั้นเหมือนกัน”

ไปตายเสีย

ไปตายเสีย


บุลกิตเล่นโป๊กเกอร์กับเพื่อนที่สโมสร เขาเสียไปสองหมื่น ทันใดเขายกมือขึ้นกุมหน้าอก แล้วล้มลงไป

ใต้โต๊ะ หัวใจวายตายลงไป

เพื่อนๆตกใจ บอกว่าต้องมีใครสักคนไปบอกเมียเขา นิธูนรับอาสา เขาบอกว่าเขาจะพยายามบอก

ไม่ให้เมียบุลกิตตกใจ

สักครู่เขากลับมา บอกว่าเรียบร้อย เขาไปเกริ่นกับเมียบุลกิตแล้ว เดี๋ยวให้ใครไปบอกให้เมียเขามารับ

ศพบุลกิตไปได้

“นายบอกว่าไงนะ เมียเขาถึงไม่ตกใจ”

“กันไปบอกเมียเขาตรงๆว่า บุลกิตมันเล่นไพ่เสียตั้งสองหมื่นแน่ะ เมียมันบอกว่า ‘บอกให้มันไป

มุดหัวตายที่ไหนก็ไป’ กันก็เลยบอกว่า ‘ครับ เดี๋ยวผมจะบอกมัน’ เท่านั้นแหละ”

จานมหาโชค

จานมหาโชค

นักสะสมของเก่าคนหนึ่งสังเกตเห็นว่าที่หน้าร้านขายข้าวแกงข้าวงถนน มีลูกแมวผอมๆตัวหนึ่ง

กำลังเลียนมในจานใบหนึ่ง จานนั้นเป็นจานเก่าๆ แต่ตาของนักสะสมมองเห็นว่า จานใบนั้นเป็นจานสังคโลก

ที่มีสภาพดีมาก ราคาคงจะหลาย เขาเข้าไปในร้าน ขอซื้อลูกแมวตัวนั้น 50 บาท เจ้าของร้านบอกว่า

ลูกแมวตัวนี้ ไม่ใช่ของซื้อ ของขาย

นักสะสมเซ้าซี้เจ้าของร้านว่า “ลูกแมวต้วนั้นมันผอมจริง แล้วก็สกปรกด้วย ผมสงสาร ผมเป็นคนรักแมว

ให้ผมเถอะครับ ผมให้ร้อยบาท”

“อย่างว่าแหละครับ มันสกปรก” เจ้าของร้านบอก “ผมก็เป็นคนรักแมว แต่ไม่มีเวลาจะดูแลมัน ถ้าคุณอยากได้

ผมขอ 500 บาทก็แล้วกัน”

นักสะสมควักกระเป๋าสตางค์ หยิบเงินให้ 500 บาท บอกว่า “จานสกปรกใบนี้ให้ผมไปด้วยนะ ผมจะเอาไว้ไปใส่นมให้มันกิน”

“ไม่ได้หรอกครับ มันเป็นจานมหาโชคของผม เพราะจานใบนี้แหละ ทำให้อาทิตย์นี้ผมขายแมวไป

ได้ 34 ตัวแล้วละ”

โรคขี้เกียจ

โรคขี้เกียจ

นรธีร์ไปหาหมอ บอกว่าหมู่นี้ไม่รู้เป็นอะไร ไม่อยากจะทำงานบ้านช่วยภรรยาอย่างที่เคยทำ

หมอตรวจอาการเขาอย่างละเอียด เอาเข้าเครื่องทดสอบทุกรูปแบบทุกเครื่องที่มีอยู่ในโรงพยาบาล

หลังจากนั้น เขาบอกหมอว่า

“เอาละครับ หมอบอกผมมาตรงๆด้วยภาษาชาวบ้าน ว่าผมเป็นอะไร”

หมอบอกว่า “คุณเป็นโรคขี้เกียจน่ะ ไม่ใช่อะไรอื่น”

นรธีร์ “ดีมาก คราวนี้หมอช่วยทำรายงานเป็นภาษาหมอให้เมียผมหน่อย เอาอย่างวิจิตรพิสดารเลยนะครับ”

ถึงไหนแล้ว

ถึงไหนแล้ว

สเปิร์มตัวหนึ่งหันมาถามเพื่อนที่วิ่งแข่งกันมาว่า “ อีกนานไหมเราถึงจะถึงรังไข่”

“ใจเย็นๆไว้เพื่อน เราเพิ่งจะผ่านต่อมทอนซิลมาเท่านั้นเอง” เพื่อนตอบ

เป็นไงบ้าง

เป็นไงบ้าง

ตฤปขึ้นเครื่องบินเป็นครั้งแรกในชีวิต เขาได้ที่นั่งด้านในชิดหน้าต่าง ผู้ที่นั่งถัดต่อจากเขาเป็นหนุ่มร่างใหญ่

ผู้ซึ่งหลับทันทีเมื่อเครื่องบินขึ้นจากสนาม วันนั้นอากาศค่อนข้างจะแปรปรวน เขารู้สึกผะอืดผะอม

เมื่อเครื่องบินตกหลุมอากาศ เขาอาเจียรออกมา รดอกเสื้อหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างๆ โดยที่หนุ่มนั้นไม่รู้สึกตัวตื่นแต่ประการใด

ขณะที่ตฤปไม่ทราบจะทำอย่างไรดี หนุ่มร่างใหญ่ตื่นขึ้นมา เขามองอาเจียรที่หน้าอกเขาอย่างงงๆ

ตฤปหันไปมองเขา ถามว่า “เป็นไงบ้างครับ รู้สึกดีขึ้นบ้างหรือยัง วันนี้อากาศแย่หน่อยนะครับ”

ใหม่แล้ว

ใหม่แล้ว

สมสวยปรารภกับช่างซ่อมรถประจำของเธอว่า เธอพยายามจะขายรถคันเก่าของเธอ แต่ว่าไม่มีใครสนใจ

เพราะเลขกิโลบนหน้าปัทม์ขึ้นไปถึง 3 แสน ทั้งๆที่สภาพดูยังใหม่ ช่างบอกว่า ทิ้งรถไว้ที่เขา

เขาจะจัดการให้ เย็นนี้ให้มาเอา ซึ่งเธอก้ได้ไปเอารถตามนัด

หลายวันถัดมา สมศรีพบช่างอีก ช่างถามว่าขายรถได้แล้วหรือยัง

สมศรีตอบว่า

“ไม่ขายแล้ว ก็รถฉันเพิ่งวิ่งไปได้แค่ห้าพันกิโลเองนะ”